Κείμενο Αυτοπαρουσίασης

in situ

Αντιεξουσιαστικός Κομμουνιστικός Χώρος

στη Σπύρου Τρικούπη 71

Το in situ δημιουργείται στις αρχές του 2026, που το κέντρο της Αθήνας έχει υποστεί μια άγρια μετάλλαξη εξαιτίας της μετατροπής των χώρων συνεύρεσης των ανθρώπων σε κυριλοποιημένες ζώνες κατανάλωσης, χιπστεροποίησης και εκδίωξης των κατοίκων της περιοχής δια του εξευγενισμού, ο οποίος μαζί με τη σκληρή επιτήρηση και την καταστολή, καθιστά την ευρύτερη περιοχή μη βιώσιμη: ο κοινωνικός ιστός της περιοχής είναι σχεδόν διαλυμένος, οι όποιοι εναπομείναντες κοινωνικοί δεσμοί αλληλεγγύης φυτοζωούν και ένα αυταρχικό κράτος αλωνίζει ανεμπόδιστο καταστρέφοντας κάθε όψη της ζωής που πάλευε να αναστείλει την πλήρη υπαγωγή της στο κεφάλαιο και τους νόμους του.

Βέβαια, η ζοφερή κατάσταση του κέντρου της πόλης είναι μέρος μιας γενικότερης ζοφερής κατάστασης σε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Η άνοδος του εθνο-λαϊκισμού, με αριστερό ή δεξιό πρόσημο, συχνά δεν αφήνει ανεπηρέαστες ούτε τις ταξικές πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που θα έπρεπε να αντισταθούν απέναντι σε αυτή την κατάσταση. Ομοίως, η άνοδος του επίκαιρου (μετα)φασισμού σε παγκόσμιο επίπεδο έχει φέρει με την πλάτη στον τοίχο τις δυνάμεις του ανταγωνιστικού κινήματος ενάντια στο κεφάλαιο και το κράτος, οι οποίες όταν δεν είναι αμήχανες μπροστά στα τεκταινόμενα, συχνά αφομοιώνουν (ακούσια ή ηθελημένα) κομμάτια του λόγου της ντόπιας αριστεράς, η οποία δεν τηρεί καν τα προσχήματα αμφισβήτησης του εθνικισμού και του πολέμου που βρίσκεται προ των πυλών.

Σε κάθε κρίση, κάθε εξέγερση, κάθε πολεμική σύρραξη ή πολεμική πράξη, το επαναστατικό όραμα και η επαναστατική κριτική παραγκωνίζονται πλήρως: «Είναι νωρίς να μιλάμε για επανάσταση». «Είναι ουτοπικό να μιλάμε για εργατικά συμβούλια». «Δεν έχει νόημα να κοιτάμε τους προλετάριους στις εμπόλεμες ζώνες και τους διεθνιστικούς δεσμούς που μπορούν να αναπτύξουν, αλλά τα κράτη που κάνουν τους πολέμους και τα συμφέροντά τους». «Στη δεδομένη συνθήκη το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ακολουθήσουμε το μικρότερο κακό και το πιο “ρεαλιστικό” σενάριο». «Ας περιμένουμε το “κατάλληλο” momentum για να θυμηθούμε την επανάσταση, την αταξική κοινωνία, την αλληλεγγύη – στην καθημερινή ζωή, όχι στα πληκτρολόγια και εκ του μακρόθεν».

Σε αυτό το πλαίσιο, θεωρήσαμε ότι πρέπει να δημιουργήσουμε έναν χώρο στον οποίο όλα τα παραπάνω, και άλλα τόσα, θα συζητιούνται, θα γίνονται αντικείμενο ριζοσπαστικής κριτικής και επεξεργασίας, έτσι ώστε να διατηρηθεί η σπίθα της επαναστατικής επιθυμίας και της συνειδητής πράξης ζωντανή.

Το in situ φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν τέτοιο χώρο, κατ’ αρχάς για την κάλυψη των δικών μας αναγκών (θεωρητική επεξεργασία της παράδοσης του διεθνούς επαναστατικού κινήματος από τη γέννησή του ως τις μέρες μας, κατανόηση και παρέμβαση στην τρέχουσα συγκυρία, δράσεις αλληλεγγύης και πολλά άλλα), χώρο πολιτικής ζύμωσης και κρυστάλλωσης θέσεων των συλλογικοτήτων και των ατόμων που το απαρτίζουν, αλλά και χώρος συνάντησης και διαλόγου με συντρόφους και ανθρώπους της γειτονιάς. Στο πλαίσιο αυτό θα διοργανωθούν εκδηλώσεις (βιβλιοπαρουσιάσεις, προβολές ταινιών, συζητήσεις κ.λπ.), ενώ το in situ θα είναι επίσης ανοιχτό σε επιλεγμένες ημέρες και ώρες ως χώρος συνεύρεσης και επικοινωνίας.

Χαιρετίζουμε όλα τα εγχειρήματα στην ευρύτερη περιοχή των Εξαρχείων αλλά και σε άλλες γειτονιές της χώρας που με πείσμα και υπομονή επιμένουν να υπάρχουν και να αντιστέκονται, καθένα με την ιδιαιτερότητα και την αυτονομία του.

Γενάρης 2026